Acceptatie
Tegenover de liefde
Stond de twijfel
Zij spraken met elkaar

“Ik heb je lief”
Sprak de liefde
De twijfel luisterde.

“Ik geloof (je), ..”
Zei de twijfel.
“Maar kan nooit gaan”.

“Dat is prima”,
Glimlachte de liefde.
“Ik ook niet”.

Verandering van perspectief

 

“Ik had een gelukkige relatie met een lieve partner die me zei dat ik altijd de enige zou zijn en ik geloofde dat. Toen later bleek dat er toch een ander in het spel kwam liep onze relatie stuk. Dat deed ontzettend pijn en sinds die ervaring durf ik me niet meer over te geven aan een ander, er is altijd die twijfel en de angst dat ik me opnieuw pijn zal doen.”

Vaak houden we ons in om pijn te vermijden. We willen zekerheid omdat we denken dan gelukkig te zullen zijn. In feite zijn we geconditioneerd om psychologische zekerheid na te streven. Maar als we op die manier ons geluk nastreven hangen we ons op aan een illusie, want de realiteit van het leven biedt dat soort zekerheden niet. Het leven is nu eenmaal onvoorspelbaar dat is de realiteit.

Als je te gefixeerd bent op zekerheid in je leven dan bekijk je elke situatie door de bril van ervaringen uit het verleden. Je wordt gefixeerd op het voorkomen van herhaling oude pijn. Daardoor ontstaat de behoefte om alles onder controle te houden en dat kost veel energie. Je verkrampt als het ware en je houdt je in, want je hebt angst om je ergens aan over te geven, angst voor pijn, angst om te falen, angst om te verliezen, angst om los te laten en helaas ook angst om lief te hebben. Want het tragische is dat je remmingen om jezelf over te geven, je in gelijke mate ook beperken om te genieten en voluit te leven.

Je zou ook kunnen zeggen dat voortdurende aandacht voor wat je wilt vermijden, je daar juist op een negatieve manier mee verbonden houdt. Die angst valt als een schaduw over alles heen.

Roos“Toen hoorde ik de tekst van een lied1 dat gezongen werd door Mary Black: ‘Ondanks alle kneuzingen en klappen, liever het risico van de scherpe doorn, dan nooit meer de geur van een roos’.

Win or lose it's just the same
Tears of joy tears of pain
They're hand in hand they come as one
You'll never see the moon without the promise of the sun
For all the bruises for all the blows
I'd rather feel the thorn than to never see the rose

Ik weet niet waarom, maar die tekst raakte me. Ik werd wakker uit mijn verstarring en accepteerde het risico op pijn, om opnieuw liefde en het leven te kunnen ervaren. Liefde en het accepteren van mijn kwetsbaarheid gaan voor mij hand in hand.'

Zodra je perspectief verandert en je op andere en meer realistische manier leert kijken verliest de illusie aan kracht. Je komt weer met beide benen op de grond te staan en hoeft niet meer alles krampachtig te beheersen. En als je meer ontspannen bent kom je gemakkelijker tot actie. Je durft je hart weer te openen en uit te reiken naar het leven, liefde en vriendschap.
Je hoeft de doorn niet te ontkennen, je weet dat die bestaat en natuurlijk wil je liever niet geprikt worden. Maar je neemt het risico op de koop toe omdat je alleen zo de volle schoonheid van de roos kunt ervaren.

Als je de realiteit in jezelf accepteert, zoals in het gedicht dan kunnen rust en ruimte en liefde groeien. De weerstand valt weg en je mag en durft weer in de wereld te zijn!

1 The thorn upon the rose, Mary Black.