Spookbeelden
In de ruimte tussen ons in
Waar wij niet zijn:

Wie ik denk dat ik ben
Kijkt naar hoe jij zou moeten zijn
Maar niet bent

Wie jij denkt dat je bent
Kijkt naar hoe ik zou moeten zijn
Maar niet ben

Wanneer de mist verdwijnt
De ruimte spookbeeldvrij
Kunnen wij er zijn

HV.

Dans bewerkt

Om van iemand te kunnen houden, moet je eerst leren om van jezelf te houden. Ik geloof zeker dat daar een kern van waarheid in zit. Maar ik geloof ook dat er meer nodig is dan alleen dat. Om van elkaar te houden moet je elkaar ook echt kunnen ontmoeten, elkaar echt kunnen zien. En hoe vaak zien we niet elkaar, maar alleen de beelden, de verwachtingen en de oordelen die we hebben van elkaar. 

 

De Joodse filosoof Martin Buber (1878-1965) schreef: “alle werkelijk leven is ontmoeting (relatie)”. Deze ontmoeting vindt volgens hem niet plaats binnen jezelf of binnen de ander, maar in de ruimte tussen ons in. Als we elkaar rechtstreeks willen ontmoeten van mens tot mens dan moeten we zorgdragen voor de kwaliteit van die ruimte. Als we zorgdragen voor de ruimte tussen ons in, dan zorgen we voor de kwaliteit van onze relatie.

De ruimte tussen ons in moet niet te groot zijn, want dan kunnen we elkaar niet goed bereiken. De ruimte moet ook niet te klein zijn, want dan hangen we misschien te veel aan elkaar en willen we elkaar controleren en beheersen. Je moet elkaar dus de ruimte geven. Daarbij moeten we er ook voor zorgen dat we niets plaatsen in de ruimte tussen ons in, zodat er geen theorie, verwachtingen, (voor)oordelen, doelen, overtuigingen, diagnoses of wat dan ook, tussen ons in staat. Pas als de ruimte tussen ons leeg en zuiver is kunnen we echt aanwezig zijn bij de ander en ons rechtstreeks met elkaar verbinden.

Mens zijn is je menselijkheid bevestigen door de menselijkheid van anderen te erkennen, en op grond daarvan menselijke relaties met anderen aangaan. Want mens zijn, dat doe je samen.