Als je mensen vraagt: “Wie de macht heeft over jouw gevoelens?” dan zeggen ze vaak: “ikzelf natuurlijk, maar…” En na het woordje ‘maar’ vertellen ze: “Hij maakt me blij, zij maakt me verdrietig, dat maakt me boos.” Tsja, en wie heeft dan de macht over je gevoelens?

Soms lijkt het alsof we geen keuze meer over ons gevoel hebben. Mensen zien iets of horen iets en dat roept dan automatisch een emotie bij hen op.

Een kennis van me zei bijvoorbeeld laatst toen we zijn huiskamer inliepen: “die rommel op tafel maakt me altijd zo kwaad!” Hij wees daarbij op de rommel op de tafel in de huiskamer waaraan zijn zoons van 18 en 20 gisteravond met hun vrienden hadden gezeten. Hij reageerde door diep te zuchten en met kwade bewegingen alles op te ruimen.
“Zeg, hoe doet die rommel dat dan eigenlijk? “ vroeg ik.

Na wat aandringen kwam er een heel verhaal over hoe hard hij altijd werkt, over hoe hij probeert alles opgeruimd te houden, over hoe zijn zoons telkens weer rommel maken, over dat ze geen rekening met hem houden, over dat hij dan weer alles zelf moet doen, over ……..

Allemaal gedachten, waarden en overtuigingen, waaraan voor hem gevoelens gekoppeld zijn. Dit alles leidde er bij hem toe dat het zien van rommel gekoppeld was aan de emotie ‘kwaad worden’ waar hij verder geen controle meer over had. Hij had als het ware de macht over het kwaad worden bij de rommel gelegd.

Door er zo met hem over te praten lukte het hem om ‘zijn macht weer terug te nemen’. Daardoor kreeg hij weer de ruimte om andere keuzes te maken. Bijvoorbeeld door betere afspraken met zijn zoons te maken, of door af en toe een beetje rommel te accepteren. En ja, hij kan er ook voor kiezen om kwaad te worden.

Na afloop zei hij: “Bedankt, ik heb weer de macht over mijn kwaadheid terug. Jij maakt ook altijd dat ik me weer goed voel!”

“O ja,” vroeg ik lachend, “en hoe doe ik dat dan?”