Hij had vroeger al het gevoel gehad aan de zijlijn te staan, hij deed nooit echt mee. Natuurlijk waren zijn studieresultaten goed en met de sportlessen op school kon hij goed meekomen. Hij had bijbaantjes en verdiende zo zijn eerste geld. Daarin werd hij gestimuleerd door zijn omgeving: “werk hard en gedraag je netjes”. Hij was filosofisch ingesteld, dacht over alles uitgebreid na en kon al zijn standpunten goed onderbouwen. Hij las graag verhalen over sterke, eenzame helden die de wereld redden en ging zelden met zijn vrienden uit. Ja, hij was een sterke man, maar toch miste hij iets.

Leven

Aan de andere kant van het glas,
Daar waar de boze wereld was.
Vanachter het gordijn,
Wenste ik stiekem daar te zijn.

Natuurlijk was ik stoer en sterk.
Ik had het druk met al mijn werk, maar
Vanachter het gordijn.
Wenste ik stiekem daar te zijn.

Veel vrienden en kameraden daar.
Men vond ze moeilijk en soms wat raar.
Vanachter het glas.
Wenste ik stiekem dat ik bij hen was.

Dit zelfbeeld van ‘groot en sterk’ en het bijbehorende gedragspatroon hadden hem goed geholpen in zijn loopbaan. Hij had hard gewerkt en veel bereikt. Maar nu hij ouder werd zag hij ook de prijs die hij er voor betaalde. Altijd sterk zijn schept afstand en het had hem tot een waarnemer van het leven gemaakt in plaats van een deelnemer. Hij voelde verdriet voor alles wat hij daardoor gemist had, het ‘kind in hem’ vroeg om aandacht. Zijn werk boeide hem niet meer, hij wilde eindelijk leven.

Als ‘het kind in je’ om aandacht vraagt, kun je het die aandacht maar beter geven. Want als je het blijft negeren, liggen stress en lichamelijke ongemakken op de loer. Gedragspatronen die in je jeugd zijn ontstaan kunnen je helpen om veel te bereiken. Maar soms kom je vast te zitten in zo’n patroon en gaat het knellen. Gelukkig kun je leren die patronen los te laten en te vervangen door andere patronen die nu beter bij je passen en die je helpen in je verdere ontwikkeling.

Wij helpen je graag op weg om weer enthousiast aan het leven deel te nemen!